o'cockaigne

De volgende coursing was de Voorjaarscoursing in het weekend van 14 en 15 maart, op het Ronostrand te Een. Simon was van te voren gevraagd of hij de training op vrijdagmiddag wilde verzorgen want er was niemand die dat wilde doen. De twee draaiers die WvCNL rijk is vonden dat 2 dagen draaien wel genoeg was. Wel had Jan Scheer op donderdag het parcours alvast opgebouwd maar toen Simon dit samen met Els vrijdagmiddag bekeek, bleken er hele gevaarlijke stukken in te zitten. Dus hebben ze het parcours iets veranderd waardoor het ook lekkerder liep en niet meer gevaarlijk was. Vervolgens zijn er zo’n 20 courses in een vlot tempo weggedraaid. Opvallend was dat er niemand van het bestuur aanwezig was en dat zelfs de voorzitter op vakantie in Spanje was! Zeer vreemd.

Op zaterdag liep het allemaal voor geen meter waardoor uiteindelijk er maar één omloop gelopen werd. Dit is natuurlijk zeer teleurstellend voor de deelnemers en met name diegenen die meerder honden hadden aangemeld en van ver waren gekomen. Al met al kost zo’n weekend ontzettend veel geld en als je hond dan maar één keer kan lopen baal je daar ontzettend van. Over teruggave van een deel van het inschrijfgeld, wat wel zo sportief zou zijn geweest, heb ik niets vernomen.

Twee weken later hadden we ons CC2000 evenement bij Camping de Ganzenhof in Bladel. De weersgoden waren ons wel iets beter gezind dan de vorige keer maar er stond een koud windje die er voor zorgden dat de deelnemers weinig zin hadden om naar de courses te gaan staan kijken. Jammer. Zo’n kleine 50 honden waren er aangemeld, waaronder een aantal jonge hounds die voor het eerst een coursing liepen. Ook Annelies was er met Cyrus, een pup van Charlaigne. Hij deed voor het eerst mee en nadat het kwartje gevallen was, was hij zeer fanatiek. Het was weer een zeer geslaagd evenement, lekker ontspannen en relaxed.

Hier loopt Chenea met Cranston voor haar haasvast.

Op 11 en 12 april hadden we de Internationale Chocoladecoursing van ’t Haasje op “Camping Dommelvallei” in Borkel en Schaft. Hier hebben Cephyr en Chenea op vrijdag en zondag voor hun haasvastverklaring gelopen. Cephyr liep eerst met Azra van Els en Chenea met Cranston en op zondag was dat omgekeerd. De meiden hebben het goed gedaan en inmiddels liggen de licenties in de kast.

Op zaterdag liepen Crumbaugh en Charlaigne. Na de eerste omloop stond Charlaigne voor maar zoals meestal verspilde ze weer haar energie vlak voor de tweede omloop en dus eindigde ze weer achter haar broer.

Vrijdagochtend vertrok ik richting Amsterdam om met het vliegtuig naar Birmingham te gaan. Vervolgens de trein gepakt naar Telford alwaar ik de eer had om op zaterdag 18 april de Deerhound Club Open Breed Show te mogen keuren. Er waren 96 Deerhounds gemeld (met een entry van 102) maar helaas ook 22 absent (dit is zeer normaal in Engeland). Dus uiteindelijk had ik 74 Deerhounds te keuren. Toch een mooi aantal!

Dit jaar stond de vrijdagavond in het teken van ‘Cowboy and Cowgirl’ en velen hadden dan ook de moeite genomen om zich ernaar te kleden. Er was zelfs iemand die als cowgirl op/in een opblaas paard zat! Ik heb me dood gelachen toen ze mee ging doen aan de ‘line dancing’, het paard werd erg enthousiast en wild!! Jammer dat het niet gefilmd is.

Op zaterdagochtend werden eerst 3 klassen ‘Special Award Classes’ gekeurd door Megan Anderson, een aankomend keurmeester. Zij was iets na elfen klaar maar eer ik kon beginnen was het inmiddels tegen twaalven! Het weer was prima voor hound en mens maar de vooruitzichten voor eind middag waren niet al te best. Ik had 28 reuen te keuren waarvan ik er één de ring uit heb gestuurd vanwege agressief gedrag naar andere reuen. Mijn Beste Reu en BOB vond ik in ‘Yearling Dog’; Vin-De-Château du Tripple Bois van Mrs. N.J. McKie. Wat een schitterende reu!! Alles klopte en zijn gangwerk was zo ‘easy, active and true’ met een mooie pas lengte en veel drive, ik kreeg er gewoon kippenvel van. Tevens behield hij zijn prachtige sterke topline tijdens het lopen en als hij stil stond, stond hij meestal perfect! Behalve op de foto natuurlijk!

Er waren 46 teven aanwezig waarin ik mijn Beste Teef in de ‘Junior Class’ vond, Kilbourne Renee to Gentom van Mr. D.J. Morton & Mrs. H.L. Morton. D.J. heb ik als klein jochie gekend toen hij de Deerhounds van zijn grootouders, Tom en Jean Rhodes, showde. Hij heeft nu dus de kennelnaam overgenomen en hopelijk zet hij het mooie werk van zijn grootouders voort. Renee is een nagenoeg perfecte teef, eveneens met een mooie sterke lendewelving en een prachtig gangwerk. Ik vind alleen haar hoofd een beetje te sterk en haar voeten zouden wat sterker mogen zijn.

Helaas begon het tijdens ‘Post Graduate Bitch’ te regenen. Ik vroeg of we naar binnen konden gaan want Deerhounds houden echt niet van regen. Helaas duurde het vrij lang en heb ik ”Limit Bitch’ ook in de regen gekeurd. Dit was zeer nadelig voor één van de mooiste teven, zij toonde zich helemaal niet, voelde zich intens zielig en kwam dus niet verder dan de derde plaats. Toen ik ze zondag zag, was het een hele andere teef! Echt zonde.

Best Puppy in Show was Kaleginy Land Rover van Mrs. Kaye Constantine (Links)

Foto’s: Rebecca Riedel

Op donderdag 23 april vertrokken we richting Lelystad alwaar op zaterdag de coursing van WRV Midland op de ijsbaan van Lelystad zou plaatsvinden. Een mooi coursingterrein, zeker omdat het niet zo’n vlak geschoren veldje was. En aan de overkant van de weg een mooi bos om de hounds goed in en uit te lopen.

De Deerhounds, Crumbaugh, Charlaigne en Teresa van Augusto Frade zouden als laatsten lopen en ik zat te wachten in de caravan op de renbaan van Midland op een berichtje dat ze waren begonnen en hoe laat ik ongeveer aanwezig moest zijn. Maar helaas, …. er kwam een niet zo leuk bericht.

Het volgende had ik op Face Book gezet. “Zojuist kreeg ik het bericht dat de coursing van WRV Midland is afgelast omdat de keurmeesters en dan met name Ingrid Reuser en Erik Hamelers het veld onveilig noemen. Dit is een belediging naar de commissie die vorige week het veld heeft afgenomen en goed gekeurd.

Tevens wordt hiermee gezegd dat degenen, die op het hoogste niveau (wereld- en andere kampioenschappen, internationale coursings in buitenland enz.) de parcoursen wegleggen, niet capabele zijn om een veld te beoordelen en een goed en veilig parcours weg te leggen.

Wie zich de vroegere coursings van WvCNL weet te herinneren, weet hoe dat veld erbij lag en niemand had er problemen mee! Dat was coursing, niet dat getrut op de glad gemaaide veldjes die we tegenwoordig zien.

De genoemde personen worden bij deze hartelijk bedankt en ga zo door met het kapot maken van onze sport”.

Na het plaatsen van dit bericht ben ik in de auto gestapt en naar de ijsbaan gereden. Toen ik bij de ijsbaan aankwam, begon gelijk de telefoon te rinkelen en kwamen er allerlei mensen op mij af. Het berichtje had nogal wat teweeg gebracht!!! Gelukkig was er besloten om er gewoon een funcoursing van te maken en op een paar mensen na heeft iedereen zijn hond(en) laten lopen. Mijn Deerhounds waren helemaal gelukkig want de drie die op vrijdag al één keer hadden gelopen mochten nu nog een keer!

Op zondag vond de coursing plaats op het midden terrein van de paardenrenbaan, tussen de hindernissen door. Hierdoor moesten de hounds goed opletten want afsnijden betekende of een enorme achterstand of je was de haas kwijt. Ook hier 6 Deerhounds gemeld maar vier anderen dan bij de show. Voor Cephyr en Chenea hun eerste officiële wedstrijd! Helaas waren Crumbaugh en Charlaigne weer met elkaar ingedeeld en gingen als eerste van start.

Cephyr liep met Moon Clanchief’s Pride van Esther Bühler, een zeer ervaren reu. Cephyr ging veel te enthousiast van start en struikelde ettelijke keren over haar eigen poten, achter de hindernis ging het goed fout en ging ze onderuit. Verder liep ze een goede course maar achteraan volgde zij netjes de haas terwijl Moon afsnijdt en voor komt te liggen op het laatste rechte stuk en ja, dan haal je dat niet meer in.

Chenea liep met Fiby under Sharp Hill van Jean Claude Frelin en dit was echt een hele mooie course. De meiden waren goed aan elkaar gewaagd alhoewel je kon zien dat Chenea minder ervaren was. Ook hebben ze op deze leeftijd nog niet helemaal de snelheid, dat komt nog.

In de tweede omloop bleek dat Moon was teruggetrokken. Daar ik niet weet hoe hij is bij de opvang met een andere reu, en hij qua punten met Crumbaugh zou moeten zijn ingedeeld, was ik allang al blij. Het had alleen tot gevolg dat Crumbaugh weer met Charlaigne liep, Chenea met Fiby en Cephyr solo.

De courses waren vergelijkbaar met de eerste omloop, alleen met dit verschil dat Cephyr de sterren van de hemel liep en samen met Crumbaugh de meesten punten had. Maar helaas niet genoeg om echt te stijgen in de plaatsingen. Fiby werd eerste, Chenea tweede met de titel ‘Open Class Winner’, haar eerste coursingtitel, Crumbaugh derde, Cephyr vierde en Charlaigne vijfde.

En toen kreeg ik op 28 mei het afschuwelijke bericht dat Cuillin, de laatste geboren pup van Charlaigne, was overleden. Cuillin had vorig jaar al een keer een zware operatie ondergaan om hele grote kiezelstenen uit haar maag te verwijderen, nu had ze een stuk hout opgegeten dat verwijderd moest worden maar vervolgens bleek een paar dagen later dat een stuk darm was geperforeerd. Ze is toen weer met spoed geopereerd en herstelde redelijk goed maar na een paar dagen ging het ineens helemaal fout. De eigenaren en dierenartsen hebben werkelijk alles gedaan om haar te redden, kosten noch moeite zijn gespaard maar helaas mocht niets baten. Vroeg in de ochtend van 28 mei is ze in de armen van Ana overleden. We zijn er allemaal totaal kapot van.

Het Sighthound Weekend vond plaats op 30 en 31 mei te Lelystad. Op zaterdag was de Deerhound Clubmatch en Regina Tromp-Pruyn had helaas maar 11 Deerhounds te keuren. Charlaigne werd BOB, Chenea kreeg het reserve CAC en werd Beste van de Fokkersklassen, Cephyr kreeg 1U in de Tussenklas (2) en Cytaugh werd Beste Veteraan en hiermee Nederlands Veteranen Kampioen en Grand Champion!! Zij is de derde Nederlandse Deerhound met deze titel.

5 Juni vertrokken we naar Münster alwaar de Deerhound Jahresausstellung plaats vond op zaterdag de 6de. Keurmeester was Nicola Bailey van de Greyflax Deerhounds uit Engeland. Helaas ook hier, voor Duitse begrippen, een lage inchrijving van maar 34 Deerhounds waarvan 14 reuen (1 absent) en 20 teven (2 absent).

Het laatste evenement van het eerste halve jaar was de Internationale Zomercoursing van WvCNL te Leek met de ‘Grote Prijs van Nederland’. We waren al op vrijdag vertrokken zodat we zaterdag een rustig dagje hadden en konden genieten van het mooie weer en het landgoed Nienoord.

Omdat alleen onze vier Deerhounds waren gemeld, had Simon aangeboden om te jureren daar er een jurylid te weinig was. Dit hield ook in dat de Deerhounds Nationaal liepen en door twee in plaats van drie juryleden beoordeeld werden.

Wederom liep Crumbaugh met Charlaigne en Cephyr liep met Chenea. Na de eerste omloop stond Cephyr als eerste met 180 punten, gevolgd door Crumbaugh en Chenea beiden met 178 punten en Charlaigne had 172 punten.

Helaas in de tweede omloop dezelfde indeling terwijl dit ook anders had gekund. Cephyr en Chenea kregen beiden 179 punten, Crumbaugh 174 en Charlaigne 168. Hiermee belandde Cephyr op de eerste plaats met de titel ‘Winner Grote Prijs van Nederland’. Haar eerste coursingtitel!