o'cockaigne

De eerste puppen zijn inmiddels de deur uit maar het duurde nog even voordat ze allemaal weg waren. De meesten zijn, of met z’n tweeën of, ergens beland waar een andere windhond is. Eén pup is enigs-kind maar die krijgt zoveel aandacht en heeft zoveel speelvriendjes, die komt niets te kort.

De laatsten vertrokken op 7 maart naar Slovenië en Servië. Een hele lange reis maar gelukkig met z’n drieën tegelijk. Onderweg is Caelen James afgegeven in Slovenië en hij is terecht gekomen bij een jonge barsoi waar hij inmiddels de dikste vriend van is.

Wat werd het hierna stil en rustig!

Cephyr (rechts) en Chenea hadden gelukkig elkaar nog om te spelen en te rennen.

9 Maart was de ALV van WRV ’t Haasje met aansluitend een coursingtraining. Hier hebben Cephyr en Chenea hun eerste stapjes op een ‘officieel’ coursingveld gezet. Natuurlijk hadden we thuis al wat gedaan met ze, met het oude handdraaitoestel, en ze waren zeer geïnteresseerd in dit nieuwe spelletje. Maar hier was toch wat anders, een andere, onbekende omgeving en meer afleiding. Maar de tweede keer ging het al een stuk beter.

Op 22 maart hadden we de eerste coursing van het jaar op Ronostrand. Wederom alleen Crumbaugh en Charlaigne gemeld. Cranston heeft zich op vrijdag lekker kunnen uitleven.

Donderdag 3 april vertrokken we naar Alphen alwaar de coursing van WRV ’t Haasje werd gehouden. Op vrijdag eerst de training waar Cephyr en Chenea ook weer even aan het haas mochten snuffelen. Ze deden het allebei fantastisch!

Deze keer had ook Augusto Frade zijn Deerhound teef Teresa of Muma aangemeld, er zouden dus 3 Deerhounds aan de start verschijnen. Maar helaas kwam Crumbaugh niet door de dierenarts controle en liepen dus alleen de twee meiden, Teresa en Charlaigne. Charlaigne maakte er in de tweede omloop weer een potje van door flink af te snijden. Alleen kwam ze toen dusdanig verkeerd uit dat ze de achterstand nooit meer kon inhalen.

Twee weekenden later, 19 april, hadden we de coursing in Lelystad. Ook hier alleen Charlaigne en Teresa aan de start. Ze deden niet voor elkaar onder en ondanks dat ze beiden het terrein goed kennen, liepen ze toch bijna het hele parcours zonder al te veel af te snijden. Ze eindigde met dezelfde punten maar omdat Charlaigne ’s morgens en Teresa ’s middags 3 puntjes meer had, werd zij wederom eerste.

4 Juni vertrokken we richting Tüttleben voor één dag show en twee dagen coursing. De coursing werd wederom verzorgd door CC200. Voor de show waren alleen Cephyr, Chenea en Charlaigne ingeschreven en voor de coursing helaas alleen Crumbaugh, Charlaigne en Islay’s Scara Brae. Deze laatste ging met de eer strijken.

Chenea vond de Rode Wouwen, die constant boven het midden terrein van de renbaan en het coursingveld rondvlogen, erg interessant.

Van Tüttleben gingen we naar een camping onder Berlijn, waar we een aantal dagen bleven staan voordat we verder gingen naar Polen.

De camping lag aan een meer, in een uitgestrekt bos van nagenoeg alleen maar hele hoge dennenbomen zodat je alleen tegen de stammen aankeek.

De plaatsen waren minimaal gemarkeerd en de bodem was niet bepaald vlak.

De weg er naartoe was bijna onberijdbaar zodat je met de caravan een half uur deed over één kilometer!

Maar toch was het geen verkeerde camping.

’s Avonds als de strandjes leeg waren konden de hounds er zich heerlijk uitleven en in de bossen rondom kon je goed wandelen.

Na het weekend zijn we vertrokken naar een camping vóór Poznan. Ook hier een klein meertje en een leuk bos waar de hounds konden rennen en spelen.

Toen wij aankwamen waren we de enige en dachten te kunnen genieten van de rust maar in de loop van de middag kwam er een enorme groep campers binnen druppelen en even later werden we omsingeld door een hele grote groep caravans en campers die ’s avonds een gouden bruiloft gingen vieren!

Nou met de rust was het wel gedaan!!

Vrijdag 20 juni pakten we de boel weer in en gingen naar Gniezno, aan de andere kant van Poznan, omdat Simon daar een tweedaagse coursing moest jureren.

Toen we daar begin middag aankwamen waren ze nog volop bezig met het oogsten van het gras. Ettelijke enorme machines reden op de twee enorme velden in een record tempo om de terreinen coursingvriendelijk te maken.

Zeer indrukwekkend om te zien.

We werden boven op een heuvel geplaatst met onze caravan, geen boom in de wijde omgeving en helaas ook totaal geen andere mogelijkheid dan altijd het zelfde zandpad op en af te lopen met de hounds. Het was bloedheet en dus enorm afzien.

Op zaterdag hebben we de hounds nog wel laten lopen, als begeleidhond voor licentielopen maar zondag was het echt te heet en zijn we ook zo snel mogelijk na de prijsuitreiking vertrokken. Terug naar de camping vóór Poznan.

De volgende ochtend konden we net op tijd vertrekken voordat er een enorme onweersbui losbarsten, we waren ontzettend blij dat we niet meer met voortent enz. op de heuvel in Gniezno stonden!!

Daar ik op 3 juli een nieuwe heup kreeg, hadden we een paar weken rust en konden we genieten van ons eigen paradijsje.

Op 11 augustus was de caravan weer ingepakt en vertrokken we naar Hermannsburg om Sonja en Karl Heinz te bezoeken. Het was te warm om iets te ondernemen dus we hebben lekker geluierd. De hounds hebben zich wel geamuseerd want voor de puppen was het een nieuwe omgeving wat ze erg leuk vonden.

Woensdagochtend weer op pad want we moesten wederom naar Polen. Ditmaal had Simon, met medewerking van Benny de Winter, een veld te verzorgen voor het Pools Kampioenschap Coursing. Samen met Benny en Ghilaine hebben we nog op een camping gestaan waar het verboden was om een hekje op te zetten. We hebben toen de voortent maar weer opgezet om de hounds binnen de perken te houden maar dat lukte niet al te goed. Ze hadden toch graag wat meer ruimte en ontsnapte zo af en toe.

Ik had geen hounds gemeld voor het Kampioenschap. Achteraf jammer daar er wel vier honden uit Tsjechië liepen maar Charlaigne, Crumbaugh, Cranston, Cephyr en Chenea konden gelukkig zaterdagmiddag toch nog even de benen strekken.

Maandagochtend vertrokken we naar Göhlsdorf waar Simon wederom de coursing mocht verzorgen. We stonden samen met Benny en Ghilaine op de grote kampeerweide en konden vrijelijk gebruikmaken van het omheinde coursingveld. Op donderdag kwamen de eerste deelnemers al langzaam binnendruppelen en eind van de vrijdag was het kampeerveld helemaal vol. Zoals gebruikelijk, een aardig aantal Deerhounds gemeld, in totaal 9 waaronder dus ook Crumbaugh en Charlaigne. Cephyr, Chenea en Cranston mochten op vrijdag het parcours uit proberen.

Op zondag de Landessieger Show waarvoor maar drie Deerhounds gemeld waren. Charlaigne werd BOB.

Maandagochtend hebben we weer de boel ingepakt en zijn richting Rijsbergen vertrokken.

Crumbaugh onder wit.

Charlaigne onder wit.

Zaterdag 30 augustus verzorgde CC2000 de Barsoi Funcoursing te Baarle-Nassau. Zoals gewoonlijk liepen ook onze hounds het parcours. Cephyr was vreselijk fanatiek en stal de show met een spectaculaire kill.

Charlaigne liep met Crumbaugh maar zij maakte er weer zo’n potje van dat, dat bleek helaas veel later, ze met beide achterbenen dusdanig in de touwen was gelopen en zich zo erg had geblesseerd dat ik gelijk naar een dierenarts moest. Gelukkig kon ik in Hoogstraten terecht bij de dienstdoende arts, die na het goed bekeken te hebben, constateerde dat het alleen oppervlakkig was. Maar wel dusdanig dat het onder narcose gehecht moest worden.

Charlaigne met dochter Cephyr in de ziekenboeg.

WRV “t Haasje hield haar Dommel Coursing op 27 & 28 september in Borkel en Schaft. Een nieuwe en hele fijne locatie. Je kan er prima wandelen met de hounds en de camping is ruim met goed sanitair. Ook erg leuk was dat je er in het restaurant met de hele groep kon genieten van een BBQ! De eigenaar stond het vlees te bereiden op een grote BBQ en langs de wand stond een heel buffet met verschillende salades, sausen en stokbrood. Super lekker en goed verzorgd.

Wel jammer dat een gedeelte van ‘het coursingveld’ pas was ingezaaid zodat dat niet gebruikt kon worden maar Simon wist er toch een leuk parcours weg te leggen van voldoende lengte en met uitdagingen.

Daar Chenea de rare gewoonte heeft ontwikkeld om het haas te gaan besluipen, besloten we om haar met een andere hound te laten lopen. Dit ging prima met sloughi Azra van Els Siebel. Ze moest wel direct starten anders kwam ze niet meer aan de bak. Hopelijk blijlft ze het nu goed doen.

Helaas waren wederom alleen Charlaigne en Crumbaugh gemeld. Ik vond het doodspannend want Charlaigne liep natuurlijk weer af te snijden maar gelukkig ging het goed en kwam ze heelhuids het veld af.

Op donderdag 2 oktober vertrokken we weer met de caravan richting Welzheim, in het zuiden van Duitsland, om deel te nemen aan de Deerhound Jahresausstellung. Met één overnachting onderweg, kwamen we daar vrijdagmiddag aan. Toen was het nog droog! Helaas bleven de weergoden ons niet goed gezind en al snel werd het één grote baggerbende.

Zaterdag dus de show. Er waren 34 Deerhounds gemeld en 5 absenten voor keurmeester Ali Morton van de Cotherstone kennel uit Schotland. Een keurmeester naar mijn hart! Zij heeft 3 x Veel Belovend, 6 x Uitmuntend, 18 x Zeer Goed (nog teveel) en 2 x een G gegeven (dit konden er wel meer zijn).

Chenea werd tweede in de jeugdklas en Cephyr vijfde. Cytaugh werd derde van de drie veteranen en Charlaigne eerste van de twee gebruikshonden. Vervolgens versloeg Charlaigne de openklas- en kampioensklas teef en werd tweede beste teef achter de jeugdteef Lady Ness of Scottish Arrows van Lidia Pitek uit Polen.

Gebruikshondenklas

Zondag werd de coursing gehouden maar helaas waren van de maar 5 gemelde hounds, 3 aanwezig. Erg jammer. Alyesha Under Sharp Hill van Gabriele Klenk werd eerste, Crumbaugh tweede en Charlaigne derde maar ze kreeg wel de titel “Schönheit und Leistung Jahresseigerin” omdat zij een Uitmuntend tijdens de show had gekregen en Alyesha een Zeer Goed.

Charlaigne met haar gewonnen wisselprijzen voor Beste Gebruikshond de Wanderpreis “Of the Scottish Highlands” van Ruth Oess (links) en “Quodlibet Drambui Trophy” voor Schönheit und Leistung Jahressiegerin van Gert Zekkert.

Van de 21 namen die op de “Of the Scottish Highlands” wisselprijs zijn geplakt, zijn er 7 van O’Cockaigne hounds en 3 keer staat mijn Terichline Thistle erop. Toch leuk!

Vanwege dat alles drijfnat, klam en smerig was, zijn we de volgende dag maar in één keer terug naar huis gereden.

Nog een paar leuke videootjes van wat er zoal bij CC2000 gebeurt.

Crumbaugh loopt samen met Tico en Ophra, de galgo’s van Desiree en Roel.

Ons laatste evenement van het jaar was de coursing te Ravels, België op 8 november. We zijn toch maar weer met de caravan gegaan omdat het ’t makkelijkst is met alle hounds en het ook wat gezelliger is. En daar doen we het tenslotte ook voor! De hounds hebben allemaal hun benen kunnen strekken en zijn zonder verdere blessures aan het eind van het couringseizoen gekomen.

Nog even de kerstfoto gemaakt op 8 december en daarna allemaal in winterslaap!

Het was een bewogen en druk jaar met veel leuke dingen maar ook intens verdriet en veel zorgen. Hopelijk wordt het dit jaar wat gelijkmatiger. In ieder geval staan er weer genoeg leuke dingen op de agenda!